23

Themaweek vluchtelingen: 26-30 september 2016

 

“Na Na Morro! Nee, Nee, Niet Gaan!”

Uit het lied dat Monir en Nariman zongen tijdens de voorstelling over hun vluchtverhaal.

Dertien blokken hebben telkens zo’n 150 tot 200 werkers in de Grote Zaal geluisterd naar verhalen, gedichten, muziek, lezingen en debatten. Er werden hele goede, indringende vragen gesteld en door vele werkers werd opgemerkt: “Dit wist ik helemaal niet!”
Het vorige schooljaar werd tijdens een studiedag de wens geuit dat de Werkplaats de komende tijd meer aandacht gaat besteden aan ‘wij en de wereld om ons heen’. Er werd gesproken over het nieuw leven inblazen van de ooit fameuze werkgroep ‘school en maatschappij’. De week van 26 t/m 30 september hebben we de aftrap gegeven met de themaweek waarin vluchtelingen centraal stonden. Wendie heeft inmiddels een groep medewerkers benaderd die deel gaan nemen aan de werkgroep ‘school en maatschappij 2.0’.

 
 

Harry van Bommel gaf een lezing over de situatie in het Midden-Oosten en werkers debatteerden onder leiding van Frank over stellingen als: “Radicalisering van jongeren in Nederland is te voorkomen”. Sharon Gesthuizen vertelde over haar werk als volksvertegenwoordiger en alle partijen in de Nederlandse samenleving die hun mening hebben over het vluchtelingenvraagstuk.

 
 

Monir en Nariman Goran vertelden hun vluchtverhaal van Irak naar Nederland en zongen enkele Koerdische liedjes. Vier kersverse vluchtelingen uit Syrië werden in het Engels geïnterviewd en de dichters Fred Penninga en Els van Stalborch gaven aan de eerstejaars van team 4 aansluitend een poëzieworkshop. In team 3 hebben Baban Kirkuki en Menno Smit een workshop poëzie gegeven waaruit het onderstaande gedicht is voortgekomen als resultaat van alle werkers samen.
Hieronder het gedicht gemaakt door 1D en 1E tijdens de workshop van Menno Smit na afloop van het vluchtverhaal van Monir en Nariman Goran:

Hoe voelt vrijheid, ik weet het niet
Mijn hoofd vertelt: vlucht, ga snel weg
Mijn hart zegt: blijf thuis, waar je hoort
Telkens weer een stapje verder
Dagen, maanden, jaren reizen
Kiest je lot wel de goede weg
Kom je dichter naar het einde
De nachtmerrie stroomt door mijn hoofd
Een koude deken vol haat
spanning en angst omhelzen mij
Alsof ik vecht tegen mijzelf
Soms ben ik bang dat ze komen
Mijn zoektocht is eindelijk gelukt
moet ik mijzelf nog bewijzen?

 

Jodi Liefhebber van Stichting Bootvluchteling en vrijwilliger bij het opzetten van onderwijsprojecten in Noord-Syrië (de Koerdische regio Rojava) vertelde over haar ervaringen en liet onder andere het indrukwekkende filmpje zien waarin vluchtelingen en Europeanen elkaar vier minuten in de ogen kijken.

Er waren vluchtelingenambassadeurs die over hun geschiedenis in Kashmir en Iran vertelden. Birte van Elk (oud-werker) vertelde over de Europese Unie en de ingewikkelde dilemma’s waar wij voor staan ten aanzien van de vluchtelingen die blijven komen.

 

De oorlogscorrespondent Hans Jaap Melissen liet fragmenten uit de reportages zien die hij maakte aan de frontlinies tegen IS in Syrië en Irak. Hij vertelde over angst en gezond verstand/intuïtie; over de betrouwbaarheid van bronnen, tolken en chauffeurs; over de voorbereidingen die hij als journalist treft voor hij afreist naar een oorlogsgebied en over de ontwikkelingen in het Midden-Oosten waarvan hij sinds 2003 verslag doet in reportages en in zijn boek “IS: Tot alles in staat”. Opvallend veel werkers kochten zijn boek en gingen na afloop nog lang met hem in gesprek. Iedereen kon ook met smartphone en 3D-bril zijn 360gradenvideo over vluchtelingen die op Lesbos aankomen bekijken.

Ten slotte zijn er de afgelopen week filmpjes vertoond van Amnesty International waarin kinderen praten over het oorlogsgeweld en over de gevaarlijke vlucht over zee die zij maakten. Deze filmpjes kun je altijd vinden en in de klas laten zien. Bibian heeft bijvoorbeeld met haar tweede klassen de werkers voor Nederlands op hun blog laten schrijven over wat zij hebben gezien en over wat voor indruk dat heeft achtergelaten.

Uit de vele reacties die Francine en Marian in de zaal en ook in de gangen op school kregen van werkers, blijkt wel dat er behoefte is aan informatie en gedachtewisseling over en met vluchtelingen.
Wij zijn heel blij dat het onderwerp leeft en dat er veel betrokkenheid is. Het is de bedoeling dat er dit schooljaar vaker aandacht zal zijn tijdens symposia en optredens. De werkgroep gaat hiervoor zorgen, maar het is natuurlijk nog mooier als er in de lessen en mentoruren gesprekken mogelijk zijn.

Het doel der opvoeding is:
elk kind te helpen worden wat het is.