Basis Onderwijs
Please wait...| Stichtingsdag 2012 |
| vrijdag, 06 juli 2012 18:10 | |||
 Sinds 1929 wordt op de basisschool van De Werkplaats de oprichting van de Stichting gevierd.We doen dat op de manier zoals Kees Boeke dit in een oorkonde heeft vastgelegd.
Na een algemene speech van de schoolleider, wordt de vaandel gestreken terwijl het Stichtingslied wordt gezongen.
Daarna worden de namen van de langst zittende werkers per kleurgroep op de oorkonde bijgeschreven.
Dit jaar waren dat: Sjoerd van Dam uit de kleurgroep paars, Ischa Hagedoorn en Vita Stam uit de kleurgroep blauw Maryam Ahmed uit de kleurgroep groen.
De oorkonde wordt opgeborgen in het oorspronkelijke meelbusje.
Vervolgens wordt, terwijl het Werkplaats lied wordt gezongen, de vaandel en het busje weer terug in de top.
De tekst van de speech van dit jaar was de volgende:
'Ken je dat, het doorfluister spel?
Iemand bedenkt een regel, en fluistert deze door aan zijn buurman of buurvrouw.
Deze luistert goed, en fluistert deze weer door naar zijn buurman of buurvrouw.
Deze doet dat ook weer, en nog eens en nog eens.
En de uitkomst van dat spel? Heel vaak klopt er maar een beetje van, of er klopt zelfs helemaal niets van!
Ik moest aan dit fluisterspel denken toen ik nadacht over mijn eerste viering van de Stichtingsdag.
Want wat vieren we nu? En op welke manier gaan we hier bij stil staan?
Kees Boeke fluisterde niet, dat heeft er niets mee te maken, maar hij vertelde wel een verhaal. Een prachtig verhaal.
De overeenkomst met het fluisterspel is dat zijn verhaal door velen is doorverteld.
Steeds weer, door gefluisterd, en weer verder verteld.
En zo kreeg ook ik dit jaar vele malen te horen wat Kees er van vond, of gevonden van zou hebben.
Of men kwam met een citaat van Kees.
Het is als met het fluisterspel, soms hoor je graag wat de ander je zou willen vertellen, of anders fluister je het wel enigszins aangepast door.
Mooi toch :-)
En het mag, iedereen mag het doen, alleen niet vandaag, niet op deze Stichtingsdag.
Tenminste, als we Kees Boeke willen eren en de Stichting van zijn Werkplaats recht willen doen.
Maar wat is er dan wel te vertellen, waarvan weten we met zekerheid te stellen wat Kees nu heeft bedoeld, of heeft gezegd?
Ik deed er een kleine studie naar, door het lezen van zijn boeken.
Hij schreef er zelf over, en dus daarvan mag ik toch aannemen dat dat juist is en niet is doorgefluisterd.
Hij maakt het mij daarmee meteen moeilijk.
Want hij schrijft in zijn boek: Alle zaken moeten in de context van het groter geheel worden gezien.
Daarmee zegt hij: als ik nu slechts een deel van het verhaal vertel, is het maar de vraag of ik de essentie goed overbreng.
Ik zou alle volwassenen dan ook zijn boek (*1) van harte aanbevelen, hoewel in een andere tijd geschreven, staan er zo veel mooie zaken in die in zijn context moeten worden begrepen.
Bovendien: Kees Boeke schreef nog iets moois:
'Ik denk niet dat de vorm, de inrichting en de werkwijze, zoals hij nu is, onveranderd zal blijven voortbestaan; integendeel; als het werk blijft leven en groeien zullen er ingrijpende veranderingen van vorm kunnen ontstaan evenals wij die constateren bij de groei van elk levend organisme'.
Hij voorspelde daarmee: pas je voortdurend aan aan wat de maatschappij van onze kinderen vraagt.
Ik las het boek van Kees Boeke en liet zijn woorden op mij inwerken.
Ik kon nauwelijks kiezen in welke woorden hier voor jullie nog eens te herhalen.
Het is te veel, en te mooi.
... hij schrijft over vlinders en cocons, hij schrijft over verdraagzaamheid en heeft een mening over competities en straffen.
Het is te veel en het is mooi.
We komen er nog op terug, want het vormt De Werkplaats.
U bent nu toch met velen hier aanwezig.
Ik nodig u graag uit om volgend jaar met mij en anderen van De Werkplaats mee te denken over zijn gedachtengoed in de huidige tijd. (*zie onderaan)
Een opdracht die de oudervereniging (*2) in 1986 al voorstelde en die ik graag zou willen oppakken.
Het doel van de Stichtingsdag heb ik in alle boeken niet terug kunnen vinden, behalve dan te vieren dat De Werkplaats in 1926 is opgericht.
Wat mij betreft voegen we daar een eerbetoon aan zijn grondlegger aan toe, of tenminste aan zijn gedachtegoed.
Zonder de vele wijsheden van Kees Boeke, afgelopen dinsdag 56 jaar geleden gestorven, was De Werkplaats er niet geweest, en hadden we slechts een school gehad.
En dat is nu net wat Kees Boeke niet heeft bedoeld.
De Werkplaats is een werkplaats waar werkers en medewerkers er samen voor zorgen ieder kind te laten worden wat het is.
We gaan nu naar het officiële gedeelte, een traditie die we jaar in jaar uit zullen uitvoeren.
Zoals Kees Boeke dit in 1929 voor het eerst deed, en al die jaren daarna werd herhaald.
Zo dadelijk komen de langst zittende werkers van iedere kleurgroep hier bij de vlag om hun naam op de oorkonde te schrijven.
De vlag met de zeven kleuren die allen staan voor een afdeling van onze school, wordt gestreken.
De kleuren van de vlag die samen het mooie wit vormen, het wit van de vrede, de toekomst, het uitvliegen.'
*1 Hiermee wordt bedoeld: 'Kindergemeenschap'. ISBN 9061830117. 1e druk in 1934, herdruk in 1974
*2 Hiermee wordt bedoeld: 'Grondgedachten van Kees Boeke - gegroepeerd rond 12 thema's'. Eigen uitgave 1986
*3 Wilt u samen met mij (Jeroen Goes), medewerkers en ouders deze opdracht voortzetten om hier in het volgende schooljaar in een aantal sessies over te praten? Maakt u dan uw interesser hierin per mail aan ons duidelijk. Over de planning en organisatie wordt u in het nieuwe schooljaar nader geinformeerd. Mail:
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien.
|